Weblog van Judith

Knuffelen, dat is niet voor iedereen iets vanzelfsprekends. De eigen partner, oké, dat kan nog wel (misschien het liefst als niemand het ziet), de kinderen, dat is voor veel mensen niet zo moeilijk.  Maar aangeraakt worden door ‘een ander’, lijfelijk, dat is nogal wat.

Wat voel je eigenlijk als je door iemand aangeraakt wordt? Je voelt de nabijheid van het andere lijf, de handen die je aanraken. Maar je voelt vooral jezelf!  Is dat nieuw voor je?

Doe het eens, samen met iemand waar je je prettig bij voelt. Ga bij elkaar zitten of staan, laat alle vooroordelen en andere gedachten wegebben; en als je beide rustig ademt en de gedachtenstroom bedaard is, raak elkaar aan. Leg een hand op de arm van de ander en voel. Alleen maar voelen. Wat voel je dan? Neem daarna wat meer ruimte voor jezelf en voel wat er in je lijf gebeurt.

Leuk om uit te proberen, voeg er een intentie aan toe. Geen woorden, alleen maar een intentie. Hoe voelt het nu? Waar in je lijf voel je dat? En neem weer wat meer ruimte voor jezelf………………..

Ga met de ruggen tegen elkaar aan staan, weer de vraag: wat voel je?

Geef elkaar dan een knuffel, alleen maar in je lijf voelen. Even los van elkaar, en geef elkaar dan een knuffel met een intentie, hoe voelt dat?

Het zal voor velen een wonderlijke ontdekking zijn om in kontakt alleen maar te voelen!

Pages: 1 2

Laatste blogjes:
  • Danger is very real, fear is a choice. Judith Wiegers

    Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer het tot me doordringt.  Een voorbeeld uit mijn leven:

    Ik heb hoogtevrees, tegenwoordig in geringe mate, dat is wel anders geweest.

    We liepen op een smal pad, waarop veel kiezelsteentjes lagen, naar beneden. Rechts een rotswand, links “de afgrond”.  Zoonlief van 12 jaar dartelde als een jonge hinde naar beneden, manlief liep datzelfde pad geheel ontspannen. En ik, ik verstijfde, letterlijk!! Hoe dat kwam? In mijn hoofd zag ik mezelf wegglijden en naar beneden vallen, resultaat waren benen als planken en een lijf vol spanning. En toen kwamen de tranen, als ontlading.

    Was dit reële angst, was er echt gevaar? Nee dus.

    Hoevaak laten we ons in ons dagelijks leven leiden door angst, omdat onze fantasie de loop met ons neemt, of omdat we al bij voorbaat van een rampscenario uitgaan?

    We laten onze keuzes dan bepalen door angst, niet door gevaar.

    Hoe voelt het om vrije keuzes te maken, en hoe kunnen we dat doen?

     

    Een mogelijkheid is door er “in” te gaan staan. Sta in de ruimte, in het hier en nu. Met het gezicht naar de toekomst. Spreek je wens uit (liefst hardop) en ga volledig in het voelen. Wat voel ik ...

  • Mijn eerste blogje: De essentie van Trager Approach. admin

lees meer: