Danger is very real, fear is a choice.

Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer het tot me doordringt.  Een voorbeeld uit mijn leven:

Ik heb hoogtevrees, tegenwoordig in geringe mate, dat is wel anders geweest.

We liepen op een smal pad, waarop veel kiezelsteentjes lagen, naar beneden. Rechts een rotswand, links “de afgrond”.  Zoonlief van 12 jaar dartelde als een jonge hinde naar beneden, manlief liep datzelfde pad geheel ontspannen. En ik, ik verstijfde, letterlijk!! Hoe dat kwam? In mijn hoofd zag ik mezelf wegglijden en naar beneden vallen, resultaat waren benen als planken en een lijf vol spanning. En toen kwamen de tranen, als ontlading.

Was dit reële angst, was er echt gevaar? Nee dus.

Hoevaak laten we ons in ons dagelijks leven leiden door angst, omdat onze fantasie de loop met ons neemt, of omdat we al bij voorbaat van een rampscenario uitgaan?

We laten onze keuzes dan bepalen door angst, niet door gevaar.

Hoe voelt het om vrije keuzes te maken, en hoe kunnen we dat doen?

 

Een mogelijkheid is door er “in” te gaan staan. Sta in de ruimte, in het hier en nu. Met het gezicht naar de toekomst. Spreek je wens uit (liefst hardop) en ga volledig in het voelen. Wat voel ik als ik die wens neerleg, waar voel ik dat in mijn lijf?

Je zult verrast zijn door wat er dan naar boven komt borrelen!

 

Paulo Coelho:

Moed betekent niet dat je niet bang bent,
maar dat je het vermogen hebt om
je niet te laten verlammen.